Според официјалните статистики и искуствата на херпетолозите, градот Ужице во Србија убедливо ја држи титулата за место со најголема концентрација на змии. Поради специфичниот терен, некои го нарекуваат и главен град на змиите на „бел камен“.
Ваквата појава се должи на неговата географска положба, бидејќи градот се наоѓа во долина опкружена со ридови и лежи претежно на варовнички карпи. Овие сончеви и карпести предели претставуваат совршена природна средина за влекачите.
Поради ваквиот терен, змиите редовно се спуштаат во самите урбани средини и објекти. Локалните ловци на змии, како што е познатиот таксист од Ужице, Арсениј Хаџи Басур, имаат десетици интервенции во подруми, дворови, станови и автомобили, каде често ловат отровници кои важат за најопасни во Европа.
Оваа отровница има најсилен и најтоксичен отров на европскиот континент. Карактеристично за неа е што има долги заби (до 13 мм) преку кои вбризгува голема количина отров, а нејзиното каснување бара итна медицинска помош и администрација на противотров (серум против отровница).
Веднаш по Ужице, како градови со најмногу змии во соседна Србија се рангираат Ниш и Ваљево.
Во Ниш и неговата околина, со акцент на Сиќевачката и Јелашничката клисура, е забележана една од највисоките густини на отровници во Европа. Во текот на летото, поради топлиот и сув терен, тие често се спуштаат до Нишка Бања и околните населби.
Во Ваљево, пак, критична точка е клисурата на реката Градац. Покрај неотровните водни змии (белоушни и рибојадни змии), таму е регистрирано исклучително големо присуство на опасни отровници во речната долина и на околните ридови.
За разлика од овие места, во големите центри како Белград и Нови Сад змиите се поретки, иако почесто се појавуваат во медиумите. Во дури 99% од случаите таму станува збор за целосно безопасни и неотровни змии кои живеат покрај реките или на Фрушка Гора.