Кипар би поднел апликација за членство во НАТО „уште утре“, но тоа во овој момент е политички невозможно – порака што претседателот Никос Христодулидис ја испрати на 7 март 2026, во време кога островот повторно се најде на безбедносна мапа поради нападите и ескалацијата во поширокиот регион.
Оваа изјава звучи како дипломатски сигнал за подготвеност, но зад неа стои старо ограничување што Кипар не може да го „прескокне“: НАТО прима нови членки со консензус, а Турција – членка на Алијансата – со години е најголемата пречка за кипарска евроатлантска интеграција. Затоа Христодулидис отворено признава дека апликацијата не може да се активира додека не се сменат политичките услови.
Тезата дека Кипар е „подготвен, но блокиран“ доби нова тежина по нападот со дрон врз британската воздухопловна база Акротири – една од двете британски суверени бази на островот – што ја засили јавната вознемиреност и повторно го отвори прашањето колку Кипар може да остане по страна од регионална војна кога на неговата територија има клучна западна воена инфраструктура. Во таков амбиент, НАТО не е само „геополитичка амбиција“, туку и одбранбен чадор што би ја намалил неизвесноста околу тоа дали Кипар може да стане колатерална цел.

