Во македонската народна традиција Мала Богородица се смета за празник посветен на мирот, семејството, здравјето и плодноста. Се верува дека во домот во кој празникот ќе биде пречекан во слога и хармонија ќе има благосостојба и во периодот што следува.
На овој ден традиционално се избегнуваат кавги и расправии, а се верува дека празникот е погоден за простување и помирување. Старите верувања велат дека нарушените односи треба да се надминат, а денот да се помине во мир со најблиските.
Мала Богородица се смета и за поволен период за есенски свадби и веридби. Според народното верување, брак склучен во овој период носи среќа, слога и благосостојба во домот. Посебно место имаат и жените кои се молат за здравје, семејна среќа и потомство.
Интересни се и верувањата поврзани со природата и времето. Според народното предание, ако Мала Богородица биде сончева и ведра, се очекува блага есен и зима, додека променливото или студено време се толкувало како најава за постуден период. Овие толкувања се дел од народната традиција и не претставуваат официјална временска прогноза.
Билките собрани во периодот меѓу Голема и Мала Богородица, познат како „Меѓудневница“, во народната традиција се сметале за особено лековити. Верниците на празникот традиционално посетуваат храмови, а во некои краишта се одржуваат и големи народни собири и прослави.
Според старите народни обичаи, на Мала Богородица не се изнесувало ништо од домот, бидејќи се верувало дека на тој начин може да „излезе“ и среќата од куќата. Се избегнувале и тешките физички работи, а особено жените не требало да перат и да извршуваат потешки домашни работи.
Во народните верувања посебно место имаат и децата родени на овој празник, за кои се сметало дека се благословени и под посебна заштита на Пресвета Богородица.
Мала Богородица не е строг постен празник. Се пости само доколку празникот се падне во среда или петок. Бидејќи годинава се одбележува во понеделник, според православната традиција празничната трпеза е мрсна.