Следната недела Унгарија излегува на парламентарни избори кои меѓународните аналитичари ги оценуваат како најзначајниот политички настан во Европската Унија во последните пет години. По 16 години непрекинато владеење во кои ја трансформираше земјата во модел на „нелиберална демократија“, премиерот Виктор Орбан за првпат се соочува со реална закана за губење на власта. Негов главен предизвикувач е Петер Маѓар, поранешен соработник на власта, кој со својата партија „Тиса“ предизвика политички земјотрес во земјата.
Изборната трка се одвива во атмосфера на длабока поларизација, што најдобро се гледа низ тотално спротивставените анкети. Додека независните агенции како „Медијан“ бележат водство на Маѓар од дури 20 проценти (56% наспроти 37% за владејачката Фидес), владините институти како „Незoпонт“ тврдат дека Орбан ќе задржи стабилно парламентарно мнозинство.
Главниот адут на опозицијата на овие избори е економијата. Маѓар успеа да ги обедини незадоволните граѓани фокусирајќи се на високата корупција и економската стагнација на земјата, која бележи буџетски дефицит од околу 5 проценти. Тој кампањата ја претстави како референдум за иднината, потенцирајќи дека местото на Унгарија е цврсто во ЕУ и НАТО.
Овие избори имаат и силна геополитичка димензија. Орбан ја ужива отворената поддршка на десничарските лидери и Доналд Трамп, а во Будимпешта пред изборите е најавено и пристигнувањето на американскиот потпретседател Џеј Ди Венс. Спротивно на тоа, европските институции во Маѓар гледаат шанса за враќање на либералната демократија во Унгарија.
Сепак, патот до промена на власта е исклучително тежок поради изборниот систем. Вашингтонскиот институт „Карнеги“ предупредува на системско прекројување на изборните единици во корист на власта. Нивните пресметки покажуваат дека на партијата „Тиса“ би ѝ биле потребни 55 отсто од гласовите за обично мнозинство, додека на Фидес би му биле доволни само 45 отсто за да освои двотретинска апсолутна власт.
Доколку дојде до промена, тоа ќе биде најголемиот политички пресврт по падот на комунизмот, иако аналитичарите укажуваат дека дури и Маѓар не би направил радикални резови преку ноќ, особено околу енергетската зависност од Русија.