Православните верници денеска го празнуваат Успението на Пресвета Богородица, во народот познато како Голема Богородица, еден од дванаесетте најголеми празници во Православната Црква. Празникот се одбележува на 28 август според новиот, односно на 15 август според стариот календар.
Успението го означува земниот крај на животот на Богородица, односно нејзиното „заспивање“, но во православното предание истовремено се слави и нејзиното преминување во вечниот живот.
Според Светото писмо, по распнувањето на Исус Христос за Богородица се грижел апостолот Јован, а таа останала со апостолите и по Педесетница. Останатите преданија за нејзините последни денови и Успението се зачувани во црковната традиција.
Празнувањето на Успението започнало да се развива уште во четвртиот век, а во шестиот век се проширило низ христијанскиот Исток. Императорот Маврикиј подоцна определил празникот во целата империја да се слави на 15 август, датум кој денес одговара на 28 август според календарот што го користи Македонската православна црква.
Според црковното предание, апостолите се собрале во Ерусалим по смртта на Богородица и нејзиното тело било положено во гроб во Гетсиманија. Кога гробот бил отворен по три дена, телото не било пронајдено, што во православното предание се толкува како нејзино чудесно пренесување на небото.
На празникот му претходи двонеделен Богородичен пост, кој започнува на 14 август. Во храмовите денеска се служат свечени литургии, а во дел од православната традиција по богослужбата се благословуваат цвеќиња и лековити билки.