Бруталните топлотни бранови доаѓаат сè почесто во Европа, оставајќи милиони луѓе да се борат за да се приспособат на рекордно високите температури. Сепак, климатизацијата е многу ретка во европските домови, па многумина се справуваат со жештината со помош на електрични вентилатори, пакувања со мраз и ладни тушеви. Но Европа не се справува со топлината на ист начин како историски потоплите САД. Додека речиси 90 отсто од домаќинствата во САД имаат климатизација, во Европа имаат само околу 20 отсто.
Многумина се прашуваат зошто богатите европски земји се двоумат да воведат климатизација, а одговорот главно се должи на тоа што многу европски земји историски имале мала потреба од ладење, особено на северот на континентот. Топлинските бранови отсекогаш се случувале, но ретко достигнувале продолжени високи температури какви што Европа сега редовно ги трпи.
– Во Европа едноставно немаме традиција за климатизација бидејќи до релативно неодамна, тоа не беше голема потреба – вели Брајан Мадервеј, раководител на Канцеларијата за енергетска ефикасност и инклузивни транзиции во Меѓународната агенција за енергија (ИЕА).
Ова значеше дека клима-уредот традиционално се сметаше за луксуз, а не за неопходност, особено затоа што инсталирањето и неговата работа можеа да бидат скапи. Трошоците за енергија во многу европски земји се повисоки отколку во САД, додека приходите имаат тенденција да бидат пониски. Цената за напојување на клима-уредот можеби сè уште е недостапна за многу Европејци.
Потоа, тука е и архитектурата. Некои згради во потоплите јужноевропски земји се изградени со намена за да поднесат жешки денови. Тие имаат дебели ѕидови, мали прозорци што го спречуваат сонцето да зрачи внатре и се дизајнирани да го максимизираат протокот на воздух. Ова им помогнало да останат поладни и да ја намалат перципираната потреба за вештачко ладење. Меѓутоа, во други делови од Европа, домовите не се предвидени за олку високи температури.
Зградите на Стариот Континент имаат тенденција да бидат постари, изградени пред технологијата за климатизација да стане мејнстрим. Во Англија, која штотуку поминува низ најжешкиот јуни досега, секој шести дом е изграден пред 1900 година. Понекогаш поголем проблем е бирократијата, според Ричард Салмон, директор на компанијата за климатизација со седиште во Велика Британија. Властите во Велика Британија честопати ќе ги отфрлат барањата за инсталирање клима-уреди „врз основа на визуелниот изглед на надворешната кондензаторска единица, особено во заштитени области или на заштитени згради“, рече тој.
Постои и политички агол. Европа вети дека ќе стане „климатски неутрална“ до 2050 година, а наглото зголемување на клима-уредите ќе ги отежни исполнувањето на климатските обврски. Клима-уредите не само што се потрошувачи на енергија туку и ја туркаат топлината надвор. Студија за употребата на клима-уреди во Париз покажала дека тие би можеле да ја зголемат надворешната температура околу два и четири Целзиусови степени. Ова влијание е особено сериозно во генерално густо населените градови во Европа. Некои земји воведоа мерки за ограничување на климатизацијата. Во 2022 година, Шпанија воведе прописи со кои се предвидува клима-уредите на јавни места да не бидат поставени на температури пониски од 27 Целзиусови степени за да се заштеди енергија.
Сепак, ставовите и загриженоста околу клима-уредите во Европа се менуваат, бидејќи континентот станува климатско жариште, затоплувајќи се двојно побрзо од остатокот од светот. Европа се соочува со дилема: да прифати енергетски интензивно климатизирање, со негативните влијанија што ги носи, или да најде алтернативни начини да се справи со својата сè потопла иднина.
А веќе постојат јасни знаци дека побарувачката се зголемува во Европа, како и во многу делови од светот. Извештај од ИЕА покажа дека бројот на клима-уреди во ЕУ веројатно ќе се зголеми на 275 милиони до 2050 година, што е повеќе од двојно во однос на бројката од 2019 година