Успение на Пресвета Богородица или Голема Богородица е значаен христијански празник кај православните, католиците и протестантите, посветен на смртта на Марија, мајката на Исус Христос. Христијаните веруваат дека Богородица заспала блажено, спокојно и радосно, а по смртта воскреснала и заминала на небото, како со душата така и со телото. Називот успение значи заспивање.
Тоа е денот кога мајката на Исус Христос се вознесе на небото и „го предаде својот дух во рацете на Спасителот“.Традиционално се празнува на 28 август.
Во Светото писмо нема информации за крајот на земниот живот на Богородица. Според традицијата и списите, кои немаат сакрален карактер, се верува дека Богородица живеела во Ерусалим до крајот на својот живот, по смртта и воскресението на Христос, опкружена со вниманието на апостолите и првата христијанска заедница.
На иконите, овој празник обично е претставен со кревет на кој лежи Богородица со скрстени раце на градите. Од двете страни на креветот има свеќници со запалени свеќи. Кај главата на Дева Марија е претставен Свети Петар со темјан со кадилница, а крај нејзините нозе свети Павле, поклонувајќи се. Зад апостолите стојат раните црковни отци и епископи (како Свети Јаков Братот Господов, Дионисиј Ареопагит), облечени во епископски одори со крстови (полиставриони). Над Дева Марија е Христос, кој ја држи душата на Дева Марија во форма на дете, опкружен со светлина и ангели.
Народни собири и панаѓури се одржуваат низ целата земја каде што има манастир посветен на Мајката Божја.
Голем број цркви и манастири на Македонската православна црква го слават овој празник како свој.
Обичаи за Голема Богородица
Одењето во црква е задолжително, како и палењето свеќа и молитвата за здравје и заштита. Во црквите има света вода што се зема и се користи за миење.
Дева Марија, како светица, мајка и сопруга, се смета за голема заштитничка на жените и единствената што ја разбира женската душа. Меѓу луѓето се верува дека Голема Богородица ги разбира женските мисли, болка и страдање, и затоа има разбирање за сите гревови и се обидува да побара прошка за нив.
Периодот помеѓу Голема и Мала Богородица се смета за најдобар за собирање лековити билки со кои се лекуваат разни болести.
Пресвета Богородица е заштитничка на жените, мајките и болните. Во минатото, на овој ден, многу болни биле носени на изворите со лековита вода за да се измијат, за да закрепнат чудесно. Исто така, се смета дека јајцата собрани во овој период се од највисок квалитет и остануваат свежи долго време