Судијата Стојанче Рибарев се врати во Врховниот суд

По повеќе од четири години од разрешувањето, судијата Стојанче Рибарев повторно се врати на работа во Врховниот суд.

Судскиот совет на седницата од 2 септември донесе одлука со која го врати на судиската функција, а од понеделникот, 7 септември, Рибарев повторно работи во највисокиот суд. Случајот почна од неговото раководење со тогашниот Основен суд Скопје 1.

Рибарев беше избран за судија во Врховниот суд во септември 2016 година, а од март до октомври 2017 година ја извршуваше функцијата в.д. претседател на Кривичниот суд во Скопје. Во фокусот на постапката подоцна се најде годишниот распоред за работа на судот во 2017 година и начинот на кој биле распоредувани судиите и предметите.

Рибарев беше под сомнение дека со прераспоредување на петмина судии од кривичниот во прекршочниот оддел влијаел тие да не добиваат предмети поврзани со Специјалното јавно обвинителство. Работата на АКМИС-системот во Кривичниот суд во тој период беше предмет и на повеќе проверки. Министерството за правда формираше работна група, а проверки спроведе и Судскиот совет. Наодите од тие контроли подоцна беа дел од материјалот врз кој се водеше постапката за утврдување одговорност на Рибарев. Постапката против него формално почна во април 2020 година. Едно од клучните спорни прашања беше и дали таа воопшто е поведена во законскиот рок.

Рибарев тврдеше дека рокот е пробиен затоа што информациите за случајот биле познати и од претходните проверки, додека Судскиот совет имаше поинакво толкување за моментот од кој почнува да тече рокот. На 14 јули 2021 година Судскиот совет утврди одговорност и го разреши Рибарев од функцијата судија во Врховниот суд. Рибарев ја обжали одлуката, а во декември истата година Советот за жалби при Врховниот суд го прифати неговиот приговор и го укина разрешувањето. Жалбениот совет оцени дека Судскиот совет недоволно го образложил прашањето за рокот, дека Рибарев немал можност да се изјасни за прецизираното барање и дека не било доволно јасно по кој основ се бара негова одговорност како врховен судија за постапување додека раководел со друг суд.

Предметот потоа повторно се врати во Судскиот совет, кој на 7 април 2022 година по вторпат го разреши Рибарев. Во образложението на таа одлука Советот оцени дека прераспоредувањето на судиите било поврзано со распределбата на предметите на Специјалното јавно обвинителство. Рибарев ги оспоруваше ваквите наводи и повторно се обиде да ја обжали одлуката. Втората жалба, сепак, беше отфрлена како недозволена, бидејќи тогашната законска рамка не предвидуваше уште една жалба во ситуација кога Судскиот совет повторно одлучува откако претходната одлука веќе еднаш била укината.

Рибарев потоа се обрати до Европскиот суд за човекови права. На 13 ноември 2025 година Судот во Стразбур едногласно утврди дека му било повредено правото на пристап до суд, гарантирано со член 6 од Европската конвенција за човекови права. Важно е што Европскиот суд не утврди дека Рибарев ги сторил дејствијата што му се ставаа на товар, ниту навлезе во оценка на неговата дисциплинска одговорност. Одлуката на Стразбур се однесуваше на процесното право – фактот што немал ефективна можност повторно да го оспори второто решение за разрешување. По правосилноста на пресудата, беше отворена можност домашната постапка повторно да се разгледа. Постапката во меѓувреме е запрена, а Судскиот совет на 2 септември донесе одлука со која Рибарев е вратен на судиската функција.

Од понеделникот тој повторно работи во Врховниот суд, повеќе од четири години по второто разрешување.