Свети Захариј бил татко на Свети Јован Крстител. Потекнувал од родот на Авиј и бил свештеник во Ерусалимскиот храм, каде што ја извршувал осмата свештеничка чреда. Неговата сопруга Елисавета била од благочестив род и, според преданието, била роднина на Света Ана, мајката на Пресвета Богородица.
Во времето на царот Ирод, Захариј еден ден служел во храмот. Додека бил во олтарот, му се јавил ангел Божји. Захариј се исплашил, но ангелот му рекол да не се плаши и му ја соопштил радосната вест дека неговата сопруга Елисавета ќе роди син.
Иако двајцата биле во поодмината возраст, ангелот му кажал дека нивните молитви се услишани и дека синот ќе го носи името Јован. Захариј се посомневал во кажаното, по што ангелот му се претставил како Гавриил, кој стои пред Бога.
Како знак за она што ќе се случи, Захариј онемел и не можел да зборува сè до раѓањето на детето. Кога се родил Јован, на табличка напишал: „Јован му е името“. Во истиот момент повторно му се отворила устата и тој почнал да Го слави Бога.
Подоцна, по раѓањето на Исус Христос, царот Ирод наредил да се погубат младенците во Витлеем. Според христијанското предание, Ирод дознал и за раѓањето на Јован и испратил војници да го пронајдат.
Елисавета, за да го спаси детето, го зела Јован и побегнала во пустината. Кога видела дека војниците ја следат, според преданието, се помолила на Бога и карпата се отворила, сокривајќи ги неа и детето.
Разлутен што Јован не бил пронајден, Ирод наредил да биде убиен и Захариј. Според житието, Захариј бил погубен пред олтарот во храмот.
Четириесет дена по смртта на Захариј, се упокоила и Елисавета. Малиот Јован останал сам во пустината, каде што, според преданието, бил хранет и чуван со Божја промисла сè до времето кога требало да се појави како Христов Претеча и да го подготви народот за доаѓањето на Спасителот.