Правилното складирање на храната е важно за вашата храна да остане свежа подолго, но исто така и за да можете безбедно да подготвувате оброци однапред, како и остатоци од ручек.
Иако многу луѓе избираат пластични садови, експертите за безбедност на храната тврдат дека не сите намирници се погодни за оваа подготовка. Иако модерните пластични садови се безбедни за употреба, важно е да не се оштетат и храната што може да претставува ризик да не се чува во нив.
Едукаторката за безбедност на храната на Државниот универзитет во Мичиген, Ерин Рајстер, советуваше да се биде особено внимателен со постарите пластични садови или оние наменети за еднократна употреба. Како што тврди, овие садови може да содржат бисфенол А, хемикалија што почесто се наоѓа во постарите видови пластика.
Дополнително, садовите што се изгребани или често се загреваат во микробранова печка е подобро да се избегнуваат за складирање храна. Следствено, едукаторката за безбедност на храната, Шенон Стовер, предупредува дека складирањето сурово месо во пластични садови може да биде ризично. Бактериите лесно се заробуваат во мали гребнатини на пластиката, каде што можат да се размножуваат. За да се намали ризикот од контаминација, суровото месо најдобро се чува во стаклени садови.
Храната богата со масти не е соодветен избор за пластични садови, бидејќи многу пластични адитиви се липофилни, односно лесно се раствораат во масти. Како што храната стои, овие хемикалии можат да се впијат во оброкот. Ова важи за храна како што се маслиново масло, путер, сирење, месо, риба, јаткасти плодови, пржена храна, сосови на база на крем и масни остатоци. Стаклените садови или садовите од не’рѓосувачки челик се подобар избор за нивно складирање.
Киселините храни, како и мрсната, можат да предизвикаат ослободување на хемикалии од пластиката. Јадењата на база на домати, агрумите, соковите, преливите за салати и производите како што се јогурт или кисела зелка можат да реагираат со површината на пластиката. Киселите храни често ја обојуваат пластиката, што може дополнително да го зголеми ризикот од контаминација со текот на времето.
Наместо пластика, Рајстер препорачува стаклени, керамички или садови од не’рѓосувачки челик. Ова се нереактивни или нетоксични материјали кои лесно се чистат, се отпорни на топлина и не ослободуваат хемикалии во храната. Плус, тие се потрајни од пластиката, што ги прави попаметен избор за секоја кујна.