Италијанскиот суд му изрече затворска казна на Франко Малосо, откако беше докажано дека целосно измислил и изградил наводен антички театар од 5.000 квадратни метри во близина на Виченца, лажно тврдејќи дека потекнува од пред 2.000 години. Сопственикот со години наплаќал по 40 евра за влезница, убедувајќи ги туристите дека посетуваат автентичен споменик на древните Грци.
Наместо рачно делкани камења од антички мајстори, комплексот во Аркуњано бил изграден со современа градежна механизација, обичен цемент и новоископан камен. Во судските списи е наведено дека потпорниот ѕид на трибините дури содржел и слој од стиропор, додека скалите и седиштата биле вештачки обработени за да изгледаат старо.
За да ја направи локацијата попривлечна, сопственикот поставил гипсани скулптури, бетонски столбови и ископал вештачки базен на местото каде што вообичаено се наоѓа античката сцена. Комплексот го промовирал под неколку звучни имиња и таму редовно организирал претстави и приватни тури.
Иако локалитетот со години добивал највисоки оценки и позитивни рецензии на патничките платформи, за експертите измамата била очигледна уште при првата инспекција.
Објектот бил претставен како грчки театар на северот на Италија, регион каде што древните Грци никогаш не основале колонии, за разлика од јужниот дел на земјата. Покрај тоа, локацијата била промовирана како „поморски амфитеатар“, иако се наоѓа во шумски предел, на повеќе од 80 километри оддалеченост од најблиското крајбрежје.
Случајот отвора сериозно прашање за контролата на приватните туристички атракции, дури и во земји како Италија, која е светски лидер по бројот на локалитети под заштита на УНЕСКО. За патниците и љубителите на културниот туризам од регионот, ова е потсетник дека високите онлајн оценки на платформите како TripAdvisor не се секогаш гаранција за историска автентичност.
По десетгодишна правна постапка, италијанските власти ставија точка на случајот, квалификувајќи го како еден од најнеобичните примери на фалсификување комплетен археолошки локалитет во поновата историја.


