Демократската унија за интеграција ја информира пошироката јавност дека две години по формирањето на владата без етнички легитимитет кај Албанците, секојдневно се потврдува дека нашите предупредувања биле оправдани. Оваа влада произведе и продолжува да произведува сериозни последици на штета на мултиетничкиот карактер на државата, на позицијата на Албанците и на самиот дух на Охридскиот мировен договор.
Првиот политички грев на ВЛЕН беше непочитувањето на волјата на албанските граѓани. Како губитник во албанскиот политички блок, ВЛЕН влезе во владата без потребниот политички и етнички легитимитет, создавајќи опасен преседан за политичкото претставување на Албанците.
Уште од првите денови на оваа влада, Албанците се соочија со директни удари. Преку одлуките на министерот Минчев, процентот на Албанците беше намален од 29,5% на 24,3%, додека ВЛЕН молчеше пред овој чин. Исто така, забраната за употреба на албанското знаме од страна на албанските претставници не наиде на никаква сериозна реакција од оние кои тврдат дека ги бранат албанските интереси.
Една од најтешките отстапки на ВЛЕН беше предавањето на прашањата што произлегуваат од Охридскиот договор во рацете на нивните владини партнери, вклучително и на Иван Стоилковиќ, проруски и просрпски политичар, кој денес дава тон за прашања што директно ги засегаат правата на Албанците.
Паралелно со тоа, Уставниот суд презеде непрекината офанзива против достигнувањата на Албанците. Најпрво беше укинат механизмот на Балансерот, оставајќи го надвор од функција Амандманот VI од Уставот и нанесувајќи удар врз правичната и соодветна застапеност. Веќе две години продолжуваат обидите за нарушување на статусот на албанскиот јазик, додека се подготвуваат обемни реферати за укинување на клучните одредби од Законот за употреба на јазиците.
Исто така, албанската дијаспора беше исклучена од пресметките што директно влијаат врз институционалната и локалната застапеност. Како последица на бришењето на нерезидентните граѓани од соодветните пресметки, се намали бројот на општински советници во многу општини со албанско мнозинство, што дополнително ја оштети демократската застапеност на Албанците.
Кулминацијата на овој процес на уривање на албанските достигнувања е одлуката за укинување на имињата што ја одразуваат историјата, идентитетот и националното достоинство на Албанците. Имиња како „Илириа“, „Дервиш Кара“, „Kongresi i Manastirit“, „Dëshmorët e kombit“ и многу други се отстрануваат од јавниот простор, додека се враќаат називи од југословенското минато, вклучително и името „Маршал Тито“ во срцето на Тетово.
Пред сите овие случувања, ВЛЕН продолжува да се однесува како набљудувач, задоволен од привилегиите на власта и без никаква волја да ги брани интересите на Албанците. Наместо да го кренат својот глас против овие политики, претставниците на ВЛЕН продолжуваат да примаат политички наредби од нивните владини партнери и да го оправдуваат секое решение што ги нарушува правата на Албанците.
По две години владеење без етнички легитимитет, билансот е јасен: Албанците се повеќе маргинализирани, Охридскиот договор е повеќе загрозен, а многу од достигнувањата што беа градени со голем труд во последните 24 години се уриваат едно по едно.
Демократската унија за интеграција ќе продолжи без компромис да ги брани колективните права на Албанците, духот на Охридскиот договор и мултиетничкиот карактер на државата, не дозволувајќи жртвите и достигнувањата од еден четврт век да бидат уништени поради тесни политички интереси.