Денеска православните верници го слават Преподобен Јоаким Осоговски.
Како што вели архимандрит Фотиј, манастирот во негова чест во кривопаланчеко е еден од великите древни симболи на македонската земја.
Светиот Јоаким се подвизуваше во втората половина на 11 век на Осоговските Планини, на местото наречено Сарандопор во една пештера. На тоа место подоцна подигна црква еден друг подвижник, Теодор од Овче Поле, на кого свети Јоаким му се јави во сон. Од моштите на преподобниот Јоаким потоа низ вековите се случуваа многубројни чуда.
– Светиот Јоаким Осоговски чудотворец, наш македонски симбол. Тој е наш идентитет со кого се поистоветуваме во верата. Тој е наша историја со која се гордееме. Се гордееме и со неговото вечно место кое го здобил во прегратката Божја. Се гордееме со неговото гробно место, кое со векови ја докажува Божјата милост и помош кон верниот народ. Ова гробно место е место на духовно преобразување на нашите срца, на нашите мисли. Тука, наместо да бидеме тажни поради неговата смрт, ние сме всушност, весели поради неговиот вечен живот, затоа што на ова негово место каде што е погребана неговата телесност, ние ја поимаме Божјата чудотворна сила, која се пројавува за верниците кои притекнуваат кон великиот светител барајќи заштита во нивните животи. На неговото гробно место е изграден велелепен храм Божји, каде што се служи света Литургија во која сите заедно учествуваме во славата Божја. Во Господ никој не е мртов, всушност, смртта е почеток кон вечноста, пишува архимандрит Фотиј.
Манастирот Свети Јоаким Осоговски е украс на Македонската Црква. Тој е сведок на минатото, на времето кое го докажува нашиот потенцијал во верата. Тој живеел пустиножително, но сепак, по Божјата Волја, бил откриен и од луѓето поради потребата за нивното спасение.
Во народот постои легенда, дека светите велики подвижници: свети Јоаким Осоговски, свети Гаврил Лесновски, свети Јован Рилски и свети Прохор Пчински, се соподвижници и браќа. Тоа воопшто не е потврдено во науката на историјата. Но сепак, тие заедно се духовни браќа, верувајќи во Едниот Бог, осветувајќи се во Богочовекот Исус Христос, продуховени и осветени преку Светиот Дух. Тие заедно се сега во Царството Божјо, во прегратката Божја, та навистина се едно во Господа.