Светските аналитичари предупредуваат дека следната година се очекува сериозна криза со снабдувањето со храна поради недостиг на вештачко ѓубриво. За разлика од нафтата, за ѓубривото нема стратешки резерви. Без ѓубриво нема род. Без род нема храна. Тоа не е далечна теорија. Тоа е предупредување за земјите кои уште сега немаат план. Македонија веќе ја живее својата верзија на оваа криза. Не утре. Сега, се вели во соопштението од СДСМ.
„Земјоделците повторно преговараат за цена што едвај го покрива трудот. Откупот на пиперката се „реши“ дури откако кризата излезе на јавност.
Mицкоски потоа изјави дека сè тече според очекувањата.
Тоа е истата шема: прво хаос, потоа договор во последен момент, потоа прес-конференција дека проблемот е затворен.
Земјоделецот што го произвел родот не живее од изјави. Живее од цена, рок на откуп и исплата.
Субвенциите доцнат или се намалени. Трошоците за гориво, семе, ѓубриво и наводнување растат.
Млекото се откупува по цени што не ги покриваат основните трошоци. Дел од нивите остануваат незасеани.
Увозот на храна расте. Држава што се фали со „раст на земјоделството“ истовремено станува сè позависна од туѓа храна. Тоа не е развој. Тоа е губење на прехранбена безбедност.
Додека светот зборува за резерви на ѓубриво, кај нас нема ни основна заштита за следната сезона.
Кој ќе купи ѓубриво ако државата доцни со парите?
Кој ќе сее ако не знае дали ќе има откуп?
Кој ќе инвестира во наводнување кога водата е криза во еден град, а каналите се проблем во други региони?
Владата ја продава високата цена на пазарот како успех за земјоделецот. Но граѓаните плаќаат поскапо за пиперка, домат и јаболко, а производителот повторно се тепа за 30 или 40 денари и за тоа дали откупувачот воопшто ќе излезе на нива.
Тоа не е политика. Тоа е префрлање на товарот врз производителот и потрошувачот.
Наместо да бидеме регионален лидер во производството на храна, земјоделците едвај преживеат. Македонија може да го храни регионот, а со политиката на ВМРО-ОКГ ќе немаме ни за сопствената трпеза“, велат од СДСМ.