Православните верници денеска го слават споменот на Светиот маченик Исидор, кој пострадал за својата силна вера во третиот век, во времето на царот Декиј.
Исидор, кој по потекло бил од островот Хиос, уште од мал се држел до Христовата вера, поминувајќи го животот во пост, молитва и добри дела, сè додека насила не бил земен во тогашната војска.
Штом војводата дознал дека младиот војник е христијанин, му побарал отчет и почнал насилно да го советува да се одрече од Христа и да им принесе жртва на идолите.
Светителот одлучно одбил да ја замисли својата вера, упатувајќи му силни зборови на војводата:
„И телото да ми го убиеш, над мојата душа немаш власт. Јас Го имам вистинскиот и жив Бог Исус Христос, Којшто и сега живее во мене и по мојата смрт ќе биде со мене и јас сум во Него и ќе останам во Него и нема да престанам да го исповедам Неговото Свето име дури е духот во моето тело“.
По оваа изјава, бесниот војвода наредил најпрво да го тепаат Исидор со воловски жили, а потоа наредил и целосно да му го отсечат јазикот за да замолчи.
Но, тогаш се случило големото чудо. И без јазик, Исидор со помош на Духот Божји продолжил разбирливо да говори и да го исповеда Христовото име. Во истиот момент, војводата го стигнала страшна Божја казна и тој одеднаш тотално онемел.
Како нем, тој само со знаци наредил Исидор конечно да го погубат со меч. Светителот со голема радост излегол на губилиштето каде му била отсечена главата во 251 година.