Голем ревнител и заштитник на Православието. Како таков особено се истакна на Првиот Вселенски Собор, каде што мудро и разумно го поби учењето на Ариј.
Заедно со останатите Свети отци Евстатиј правилно исповедаше дека според Божествената суштина Исус Христос, како Син Божји, е еднаков на Отецот и на Светиот Дух.
После смртта на светиот цар Константин, ариевците повторно некако надвладејаа и почнаа немилосрдно да го гонат Православието. Свети Евстатиј беше симнат од неговиот престол и протеран, најпрво во Тракија, а потоа во Македонија.
Многу и долго страдаше, додека најпосле не Му ја предаде својата света душа на Бога, во 345 година.