Австралиските наставници предупредуваат дека растечкото агресивно однесување на учениците ги тера да ја напуштаат професијата, дури и по неколку децении работа. Иако владата конечно отвори истрага за малтретирањето во училиштата, наставниците велат дека без да се земат предвид и нивните искуства, нема да се запре драматичниот недостиг на кадар во образованието.
Аманда (псевдоним), наставничка со над три децении искуство, по само три недели работа како замена во Викторија поднела оставка. Се соочила со навреди и недолично однесување од ученици, кои одбивале да ја следат наставата. „Бев скршена. Не можев да се вратам. Тоа што го доживеав беше култура на целосно непочитување“, раскажува таа.
Според податоците на Австралискиот совет за образовни истражувања, дисциплината во австралиските училишта е полоша од просекот на ОЕЦД, а малтретирањето е меѓу најчестите во светот. Иако владината истрага се фокусира на децата, наставниците нагласуваат дека и тие се жртви – со зголемени случаи на стрес, анксиозност и замор.
Еден наставник на боледување поради стрес објаснува дека порано имал неколку проблематични ученици, а денес речиси половина од одделението се однесуваат агресивно. Друг, од Северозападен Нов Јужен Велс, бил принуден да се пензионира поради насилство и закани од ученици и родители, на кои училиштето не реагирало соодветно.
Истражувањата на Австралискиот институт за наставници и лидерство покажуваат дека процентот на наставници кои планираат да ја напуштат професијата пораснал од 22% во 2020 на 34% во 2022 година. Клучните причини се емоционалниот товар, насилството и недостатокот на поддршка.
Д-р Марк Рахими од Универзитетот „Дикин“ нагласува дека е неопходно да се препознае наставата како емоционално и интелектуално сложена работа и да се обезбеди поголема поддршка. Наставниците сведочат за физичко насилство, вербални навреди, па дури и сексуално вознемирување. Во многу училишта нема видеонадзор, што го отежнува докажувањето на инцидентите.
Други сведочат за растечка мизогинија, недостиг од почит и замор. „Во една година ме навредија повеќе пати отколку во сите претходни години. Но сè уште верувам дека наставниците прават разлика“, вели една наставничка која се вратила на работа по природните непогоди во Нов Јужен Велс.
Фиона Лонгмјур од Универзитетот „Монаш“ предупредува дека проблемот со задржување на наставниците станува критичен, особено кај оние на средината на кариерата. „Можеме да вработуваме нови наставници, но ако не ги задржиме и не се грижиме за нив, тоа е како да налеваме вода во дупнато буре“, вели таа.
Наставниците велат дека се страсни во својата работа, но се деморализирани. Сè повеќе време им одзема справувањето со насилство, наместо самата настава. „Потребна е поголема грижа и поврзаност во училиштата – не само за децата, туку и за наставниците. Заборавивме дека училиштата се и места за социјализација и развој“, додава Лонгмјур.
„Имаме огромна одговорност кон учениците со слаба самоконтрола. Но кој се грижи за нашата безбедност?“ – прашуваат наставниците.