Православните верници утре го одбележуваат споменот на Светата великомаченичка Марина, во народот позната како Огнена Марија, празник кој со векови се почитува со посебна стравопочит и голем број народни обичаи.
Света Марина била ранохристијанска светица родена во Антиохија Писидија кон крајот на третиот век. На 16-годишна возраст, таа одбила да се откаже од христијанството и да се омажи за римскиот гувернер на Олимпија, по што била мачена и погубена. Поради нејзината непоколеблива вера, Црквата ја слави како великомаченичка, додека во народната традиција нејзиното име се поврзува со заштита од оган, громови и летни бури.
Во народните верувања се смета дека празничниот период започнува уште со зајдисонце на претходниот ден, кога според традицијата престануваат сите тешки земјоделски и домашни работи. По посебен обичај, жените ги тргаат настрана сите остри предмети, како игли, ножици и вретена, со цел да се зачува мирот во домот.
Покрај тоа, во селските средини се зачувал и обичајот на набљудување на небото по стемнување. Се верувало дека ведрото небо и светлите ѕвезди најавуваат плодна година без катастрофи, додека појавата на молњи без дожд укажува на претстојни суши или оган.
Црквата нагласува дека Света Марина не е митско суштество што казнува со оган, ниту пак сестра на Свети Илија, туку дека овие верувања се дел од етнолошкото наследство. Според верските учења, суштината на празникот не е во стравот од казна, туку во молитвата, присуството на литургија и сеќавањето на светицата.
Света Марина во народот се почитува и како заштитничка на жените, децата и домот, а верниците традиционално палат свеќа за здравје, мир и заштита на семејството.