Православните верници денеска го одбележуваат споменот на Свети Талалеј, кој според црковните записи е родум од Либан, од татко Верукиј и мајка Ромилија. Тој бил осумнаесетгодишно момче со прекрасен изглед, со коса црвеножолта, а по занимање бил лекар.
Талалеј пострадал за Христа за време на царувањето на царот Нумеријан во третиот век од новата ера.
Кога храбро ја исповедаше својата вера во Господ Христос пред мачителот, Нумеријан им нареди на двајцата џелати Александар и Астериј со сврдел да му ги дупчат колената, да му провлечат јаже низ издупчените коски и да го обесат за едно дрво.
Сепак, на џелатите како една невидлива сила да им го зеде видот и наместо Талалеј тие издупчија една штица и ја обесија на дрвото. Кога дозна за ова мачителот помисли дека тоа го направиле намерно и нареди да ги бијат.
Тогаш Александар и Астериј повикаа: „Жив Господ, отсега и ние сме христијани, веруваме во Христа и страдаме за Него!“ по што мачителот нареди веднаш да бидат убиени со меч.
По овој настан, самиот мачител зеде сврдел за да му ги дупчи колената на Талалеј, но рацете му премалеа. Тој мораше да го моли Талалеј да го спаси, а овој тоа и го стори со молитва, по што бил фрлен во вода, но повторно жив му се јави на мачителот бидејќи во себе Го молеше Бога да не умре веднаш, туку да му се продолжат маките.
Сведоштвата говорат дека кога подоцна го фрлија на ѕверовите, тие се умилкуваа околу него и му ги лижеа нозете.
Најпосле, по сите измачувања, Свети Талалеј беше убиен со меч и се пресели во Царството Небесно, во 284 година.