Преображение Господово е еден од значајните празници во православната традиција, но има посебно место и во македонската народна култура, каде со него се поврзани бројни обичаи и верувања.
Според христијанското предание, на овој ден се одбележува Преображението на Исус Христос на планината Тавор. Христос ги повел со себе апостолите Петар, Јаков и Јован, пред кои неговото лице заблескало, а облеката му станала бела како снег. Во тој момент се појавиле Мојсеј и Илија, а од облакот се слушнал гласот на Бог Отецот: „Ова е мојот возљубен Син, во кого е мојата волја; него послушајте го!“
Празникот во народот е познат и како ден кога природата „се преобразува“. Се верува дека по Преображение времето постепено заладува, листовите почнуваат да венат, а водата во реките станува постудена.
Еден од најпознатите обичаи е првото јадење грозје во годината. Традиционално, грозјето и другото овошје се носат во црква, каде што свештеникот ги благословува, по што може да се јадат и да се раздаваат на блиските.
Овој обичај е забележан и во повеќе краеви на Македонија. Во Скопско, Кумановско и Гевгелиско постоело верување дека грозјето не треба да се јаде пред празникот, туку прво да биде благословено во црква.
Преображение така ги поврзува христијанската традиција и старите народни обичаи, а празникот останува важен дел од духовното и културното наследство на македонскиот народ.