Поранешниот извршен директор на францускиот производител на автомобили Рено, Луј Швајцер, почина на 84-годишна возраст, соопшти денес неговото семејство.
Швајцер беше една од најпрепознатливите личности во француската индустрија, со долгогодишно искуство и во јавната администрација и во приватниот сектор.
Тој ја започна својата кариера во високата државна служба по дипломирањето на École Nationale d’Administration (ENA), елитно училиште кое произвело многу од највлијателните политички и економски личности во Франција. Тој беше шеф на кабинетот на премиерот Лоран Фабиус, ставајќи го во срцето на политичкото донесување одлуки во текот на 1980-тите.
Преминувањето на Швајцер во Рено го означи почетокот на неговото дведецениско влијание во француската автомобилска индустрија. Тој го водеше Рено од 1992 до 2005 година, период во кој компанијата претрпе реструктуирање, меѓународни партнерства и зајакнување на своето пазарно присуство. Формирањето на сојуз со јапонската компанија Нисан е особено значајно, кое имаше долгорочно стратешко значење, објавува Ле Фигаро.
На меѓународната сцена, Швајцер се сметал за претставник на традиционалниот француски индустриски модел, во кој високите државни службеници преминуваат на менаџерски позиции во големи компании. Неговата работа често се опишува како комбинација од технократски пристап и способност за следење на длабоките промени во глобалната автомобилска индустрија.
Тој потекнува од истакнато и историски значајно семејство, со силно академско и интелектуално наследство. Негов братучед бил филозофот Жан-Пол Сартр, додека добитникот на Нобелова награда и теолог Алберт Швајцер припаѓал на претходната генерација на семејството.
По напуштањето на Рено, тој имал неколку советнички и институционални позиции, вклучувајќи ја и улогата на комесар за инвестиции во рамките на француската влада.
Неговата кариера останува пример за модел на управување во кој економијата и државата се гледаат како меѓусебно поврзани системи, што е карактеристично за француската економска традиција од втората половина на 20-тиот и почетокот на 21-виот век, додава францускиот весник.